Nasıl olsa kırılacak, kırıldı... Oyuncak değil mi, ne gerek var yenisini almaya?
Oysa çocukluk.. .En oyuncul, en duyarlı, en düşsel, en arzulu "büyüme arzulu" çağ... "O kırılacak olan" çocukluğu oluşturacak... Çocukluğun düşü, büyüsü, gerçeği olacak. Sonra da "o kırılacak olan" büyümeyi oluşturacak, yarın hayalini...
Ve büyüdüğümüzde belleğimizi oluşturacak. Bellekte "o kırılacak ve kırılmış olan" sağlam bir anı olacak... Bizi biz yapan anı.